t

Slijtageslag in 'Hel van Voerendaal'

Door Wiel Verheesen

De hel laaide en loeide. Ik weet, het klinkt een beetje overdreven voor een wielerwedstrijd in de categorie Beloften, de 19-22 jarigen derhalve. Maar degenen die op de eerste augustuszondag in 2019 deelnamen aan de 'Hel van Voerendaal' maakten daadwerkelijk mee hoe warm en ver het was. Nuchtere cijfers leverden het bewijs. Van de ruim 140 renners (25 ploegen van vier à zes man) die aan Résidence Valkenburg in Schin op Geul werden uitgezwaaid stonden er ongeveer honderd onder de douches (óf al in zomers burgertenue aan de kant) toen in Ransdaal winnaar Laurens Huys over de streep reed. Achter de Belg volgde een verbrokkeld veld. De bezemwagen in het spoor van de laatsten die de rit over 165 kilometer hadden volbracht liep acht minuten na de triomferende Belg binnen.

Of Laurens Huys (20) een mooie carrière in het profpeloton tegemoet gaat zal de toekomst uitwijzen. Zijn naam staat in ieder geval op een lijst van Nederlandse renners die in Voerendaal glorieerden voordat ze de overstap naar de beroepsklasse maakten. Robert Gesink, momenteel aan de slag in de Ronde van Polen, behoort daartoe, net als ex-landskampioen Pim Ligthart of Tom-Jelte Slagter, Bert-Jan Lindeman, Maurits Lammertink en Mike Teunissen, de winnaar van 2013. Trouwens, ook Rob Ruijgh, Wout Poels en Tom Dumoulin hebben toen zij nog in de Beloftenklasse reden de 'Hel' meegemaakt.

In de loop der jaren werden kleine wijzigingen in het parcours doorgevoerd. Onveranderd bleef niettemin de moeilijkheidsfactor met beklimmingen van de Bergseweg en Fromberg, ongeacht of de eindstreep in Voerendaal zelf of in omliggende woonkernen zoals Klimmen, Ubachsberg, Schin op Geul en Ransdaal lag. Wat evenmin veranderde was de perfecte begeleiding. Politie- en burgermotards (met onontbeerlijke medewerking van tientallen signaleurs op kruispunten en binnenweggetjes) loodsten ook afgelopen zondag de karavaan over het parcours van ruim 18 kilometer, dat negen keer afgelegd moest worden.

Nog voordat de helft van de koers tot het verleden behoorde was het peloton al in vier à vijf groepen uiteengeslagen. In het resterende wedstrijdgedeelte werd het helemáál een slagveld waarop vooral de Belgen heersten. Met name de renners van Lotto-Soudal, de opleidingsploeg dus van het gelijknamige profteam, bepaalden het strijdverloop. Groepjes vluchtelingen en achtervolgers mochten geregeld samensmelten, uitdunnen en weer versplinteren, maar het overwicht van Lotto-Soudal bleef bestaan. Op de Ribbelheideweg bij Elkenrade, een slordige 7 kilometer voor de finish, begon Laurens Huys tenslotte aan zijn triomftocht. Ploegmakker Sander de Pestel maakte het succes compleet door 32 seconden na Huys de sprint om de tweede plaats te winnen van een andere Belg, Stan van Tricht. Pas daarna volgde de bestgeklasseerde Nederlander Rens Tulner.

'Een fantatische wedstrijd,' concludeerden ervaren wielervolgers aan de streep. 'Met die vijf hellingen per ronde leek het wel op Luik-Bastenaken-Luik in het klein,' meende een van de (Belgische) ploegleiders te. moeten zeggen. Overdreven? Misschien, ja, maar de terugblik van Laurens Huys (die nog deze maand als stagiair bij de profs gaat rijden) was toch veelbetekenend: 'Een mini-Amstel Gold Race.' aldus de winnaar. De organisatoren in Voerendaal glunderden van oor tot oor